Elin Kleopatra Danielson-Gambogi was een Finse schilderes, vooral bekend vanwege haar realistische werk en haar portretten. Ze maakte deel uit van de eerste generatie Finse vrouwen die een officiële beroepsopleiding kregen in de schilderkunst, de zg. generatie van ‘schilderzussen’.

 

Elin Danielson-Gambogi ca. 1900
Foto: Ateljé Uno Rosendahl.

 

Leven en werk
Elin Danielson werd geboren op 3 september 1861, in in het dorpje Noormarkku, in West-Finland. Ze bracht haar jeugd door op de boerderij van haar ouders op het platteland. In het jaar 1872 werd ze plotseling geconfronteerd met de harde realiteit van het leven, toen haar vader Karl Emil Danielson zelfmoord pleegde. Hij liet zijn vrouw en kinderen Elin en Rosa (‘Titty’) evenals zijn kleine boerenbedrijf berooid achter. Elin was toen 10 jaar. Haar moeder, Rosa Amalia Gestrin, moedigde haar evenwel aan om naar school te blijven gaan, daarbij financieel geholpen door haar broer (Elin’s oom) Mauritz Gestrin, die zijn nichtje nog jarenlang bleef steunen.

Toen ze 15 was, werd ze toegelaten tot de Finse Kunst en Tekenschool in Helsinki, waar ze zich, naast tekenen en schilderen, bekwaamde in schilderen op porselein. Dit laatste bleek een waardevolle investering want het zorgde ervoor dat ze zichzelf kon onderhouden. In 1880 keer ze haar leraarsdiploma, nadat ze les had gehad bij de schilder Adolf von Becker, wiens particuliere school bezocht werd door vele jonge Finnen, waaronder Helene Schjerfbeck en Ellen Thesleff. Hier leerde ze vooral om in olieverf te schilderen, het schilderen van mensen en stillevens. Ze raakte zeer bereven in het schilderen van details en hoe de kenmerken van diverse materialen – glas, katoen, potselein, metaal – op haar doek te krijgen. Elin bleek een zeer gemotiveerde student en haar toewijding en haar vastberadenheid vielen op, waarmee ze elk onderwerp te lijf ging. Ze werkte hard en vorderde snel. Ze werd een technische alleskunner en daarmee een van de ster leerlingen van de academie.
Dankzij het lesgeven en porselein schilderen had ze een regelmatig inkomen. Maar ze voelde dat lesgeven niet haar roeping was, haar ziel lag meer en meer bij het kunstenaarschap, het schilderen.

Dankzij een toelage die ze in 1883 ontving, kon ze naar Parijs afreizen. Daar schreef ze zich in in de Académie Colarossi, en kreeg ze les van schilders als Gustave Courtois en Raphaël Collin. Parijs vond ze opwindend en stimulerend.  Ze bestudeerde de oude meesters en bekeek het werk van haar tijdgenoten in de diverse Salons. Ze nam ook beeldhouwlessen bij Auguste Rodin. ‘s Zomers verliet ze de hoofdstad om naar populaire kunstenaarsgroepen in Bretange te gaan, waar de landschappen een eeuwige bron van inspiratie waren en waar ze ‘en plain air’ leerde werken. Hier ontmoette ze de naturalistische schilder Jules Bastien-Lepage, die haar tot een lichter palet inspireerde. De jonge kunstenares verdeelde haar tijd tussen Frankrijk en Finland, waar ze ook buiten werkte onder leiding van Victor Westerholm in een groep die bekend stond als de ‘Onningebykolonin’, vergelijkbaar met de Deense Skagen groep van Michael and Anna Ancher.

After Breakfast, 1890
Olieverf op doek
67 x 94 cm.
particulier bezit

Haar favoriete onderwerpen waren vrouwen die bezig waren met gewone dagelijkse dingen, zoals deze hier links. Haar werk laat niet alleen groot vakmanschap zien, maar ook een bijzondere gave om de wereld door de ogen van het individu te zien. Ze had kritiek op de benarde positie van vrouwen, en ze was niet geïnteresseerd in de mores van die tijd. Ze had relaties met diverse kunstenaars, waaronder de Noorse beeldhouwer Gustav Vigeland.

Dankzij een nieuwe subsidie kon ze in 1895 naar Florence afreizen. Het jaar daarop keerde ze kort terug, maar vestigde zich daarna definitief in Italië, in de buurt van Livorno. ln 1898 trouwde ze met de schilder Raffaello Gambogi, dertien jaar jonger dan zij. Ze beïnvloedden elkaar over en weer en jarenlang exposeerden ze samen in Frankrijk en Italië. Elin Danielson-Gambogi was behoorlijk succesvol in Italië; ze won een prijs uitgegeven door de stad Florence, en haar werk werd opgenomen in de Wereld tentoonstelling in 1900 in Parijs. Een van haar schilderijen “Estate” (Zomer) Werd aangekocht door Koning Umberto I voor 4000 lire.
Maar de situatie verandert daarna al snel. Hun huwelijk kwam onder druk te staan door Gambogi’s ontrouw. Haar man had bovendien psychische problemen en leunde meer en meer op zijn vrouw.  Het waren moeilijke tijden met grote financiële onzekerheid. Gedurende de Eerste Wereldoorlog was het moeilijk om schilderijen te verkopen en het was onmogelijk om haar geboorteland nog te bezoeken. Ze overleed in Antignano aan een longontsteking op 31 december 1919 en werd begraven in Livorno.

Beroepsopleiding
1876-1879 Kunstacademie in Helsinki.
1878 – diverse cursussen aan de particuliere school van Adolf von Becker (1831–1909).

Tentoonstellingen en prijzen
Danielson nam deel aan verschillende tentoonstellingen in Finland, Frankrijk en Italië.
Prijs van de stad Florence.
1900 – Wereld Tentoonstelling in Parijs.

Sources
– awarewomenartists.com/en/artiste/elin-danielson-gambogi/ – retrieved 17th May 2020.
– 800artstudio.com/en/gambogid.php – retrieved 17th May 2020.
– Laurence, M. 2017. Women artists in Paris, 1850-1900. Yale University Press.
– Wikipedia.org

 

 

Höstvy (Herfst gezicht) 1884
olieverf op paneel
23 x 29 cm. (9.06 x 11.42 in.)
gesigneerd en gedateerd -84
particulier bezit
foto: Lauritz

 

 

 

 

Syende Kvinna (vrouw aan het naaien), 1885
olieverf op doek
68 x 53 cm.
gesigneerd en gedateerd 1885 rechtsonder
particulier bezit
© foto Bukowskis

 

 

 

 

Dam med rött parasoll – dame met rode parasol (ofwel: Kerkgang), 1888
olieverf op doek
33 x 41 cm.
gesigneerd en gedateerd E. Dson -88
particulier bezit.

 

 

 

 

Sommarnatt (Zomeravond), 1894
olieverf op paneel
24.5 x 18.5 cm.
gesigneerd en gedateerd linksonder
particulier bezit.

 

Klik hierop voor meer.